Dat was het eigenlijke thema van de Wake, en wie beter dan Johan Laeremans, "de stille drijvende kracht in de Rand" kent beter de voor de Vlamingen hachelijke situatie aldaar. Johan Laeremans is de vader van Bart, de schrijver van de "VerBrusseling, tegengaan of ondergaan'. Zo zie je maar, zei de geestige, woordspelende vader: "De appel valt niet ver van de zoon".De vader deed evenwel veel meer dan alleen maar woordspelen. Hij hing een ijzingwekkend beeld op van de manier waarop vastgoedmakelaars en baronnen "De Zes" aan Vlaanderen hebben ontstolen. Nog indrukwekkender is de machteloosheid daartegenover van het Vlaamse "beleid".

Laeremans remedie is even radicaal als simpel: na 44 jaar misbruikte faciliteiten, is het hoog tijd om de afschaffing daarvan op de onderhandelingstafel te leggen (applaus). De faciliteiten "die een anderstalige de gelegenheid bonden zich niet aan te passen en die een onvoorstelbaar aanzuigeffect hadden voor Franstaligen uit Brussel en Wallonië", moeten weg, betoogde Laeremans. Hij waarschuwde meteen de onderhandelaars: "Geen enkele Vlaamse partij mag of kan ook maar één gemeente en zelfs maar een gehucht of straat van ons gewest en van ons taalgebied prijsgeven". BHV moet onverwijld gesplitst.

Hij eindigde met een woordspelerij die wij zelf hadden willen uitvinden: "Hoe vertaal je het eindpunt van België? Le terme de la Belgique". Na zijn herhaling van 90 jaar geleden "Et pour les Flamands la même chose", werd Johan Laeremans bedankt met een stormachtig applaus.

Het moet deze stille maar daarom niet minder gedreven werker voor Vlaanderens rechten op de Brusselse taalgrens, goed aan het hart hebben gedaan.

HvO

Terug naar fotoweb...