MARC PLATEL - 13 September 2006

Woensdag 13 September 2006: Marc Platel

Op woensdag 13 september 2006 verwelkomde de Vlaamse Kring Turnhout voor de vijfde maal Marc Platel. Deze gewezen hoofdredacteur van het Belang Van Limburg is mede-initiatiefnemer en ondertekenaar van het succesvol werk “Manifest voor een zelfstandig Vlaanderen in Europa”. Van dit werk gingen intussen een tienduizendtal exemplaren over de toonbank. Er bestaat ook een Franse en Engelse vertaling van dit werk.

Het Manifest is het resultaat van 20 personen. Voorzitter (van de denkgroep ‘In de Warande’) en gewezen topbankier van KBC Remi Vermeiren was het eerste licht om met het manifest te starten. Het recept van het onverwachte grote succes is de zakelijkheid waarmee de studie is aangepakt, ondanks de poging van De Morgen om het Manifest weg te willen vegen.

Op het Manifest is inhoudelijk nog geen protest gekomen. Aan Franstalige kant is echter wel een studie verschenen. Hierin concludeerde men dat “het allemaal wel wat overdreven zal zijn”. Een andere vorm van verweer is het Lentemanifest dat uitging vanuit Leuvense professoren. In tegenstelling tot het werk van de denkgroep ‘In de Warande’, is de eerste en tweede versie van het Lentemanifest onopgemerkt voorbijgegaan. De nuance tussen beide werken is dat men bij het Lentemanifest nog eerst wil trachten te dialogeren alvorens tot de splitsing over te gaan.

Het Manifest is op een moeizame manier tot stand gekomen. Dit 2-jaardurend proces heeft ertoe bijgedragen dat men alweer minder schrik heeft van het woord onafhankelijkheid. Het heeft dan ook geen enkel betoog dat het wel begeerd resultaat er mag zijn.

Twee derden van het manifest is onderbouwd door een (cijfermatige) analyse waarin duidelijk en op diagnostische wijze gesteld wordt dat België ziek is. Dit onderdeel omvat 4 grote etappes:

Waar staat Vlaanderen vandaag?

Wat zijn de verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië? Hierbij stelt men problemen inzake demografie, de vergrijzing, het verschillende consumptiepatroon tussen Vlamingen en Walen, enz.

Federalisme werkt niet.
Men heeft 50 jaar geknutseld aan het mankende federale systeem. Het resultaat is een ingewikkelde structuur. Onder meer bevat dit het Belgisch democratisch deficit. Dit betekent enerzijds dat Vlaanderen zich niet kan uitspreken over het beleid van een Waalse minister en omgekeerd. Anderzijds is er het probleem met de transfers. In het systeem van België bestaan er 3 grote transfers: sociale zekerheid, federale begrotingsverrichtingen, financiering van de deelstaten en rentes. Zo geeft Vlaanderen maar liefst 6,6 % van zijn primair inkomen, dat goed is voor 10,4 miljard euro, aan Wallonië. Degelijkheid van transfers is gebaseerd op 3 pijlers, met name transparantie, redelijkheid en objectieve normen. Maar al te vaak misbruikt men geschiedenis door onterecht te beweren dat Vlaanderen in de 19de eeuw transfers ontvangen heeft van Wallonië!

Brussel.
Een belangrijke vaststelling is dat Brussel te klein is. Bovendien heeft Brussel maar liefst 580 mandatarissen voor slechts 900.000 inwoners. Daarnaast heeft Brussel te kampen met een groeiende vorm van separatisme. Lambermont-akkoorden zijn hier niet op zijn plaats. We kenden eveneens het debacle rond DHL, een probleem dat enkel tot stand kwam door de ‘muur’ rond Brussel.

Het overige gedeelte van het Manifest besluit hoe men kan ingrijpen om de problemen inzake de diagnose aan te pakken, zonder hierover evenwel uitspraken te doen. Zo bestaan er 4 wegen:
Terug gaan naar het oude België. Dit is niet aangewezen aangezien niemand erom vraagt. In het federale systeem de sociaal-economische hefboom overhevelen tijdens de communautaire ronde van 2007. Dit scenario is gedoemd om te mislukken aangezien men aan Waalse zijde niet wil en de grootste arbeidsbeweging in Vlaanderen tegen de overheveling is. Ons laten opzuigen door Europa. Een einde maken aan België en kiezen voor onafhankelijkheid.

Marc Platel besluit met het vierde item. Op die manier beschikt Vlaanderen over volledig eigen bevoegdheden en kan zij het hoofd bieden aan de nieuwe uitdagingen inzake de globalisering, pensioenen, enz. Dit met Brussel als hoofdstad. De hamvraag is echter wat Brussel aan Vlaanderen zal kosten, aangezien bijvoorbeeld Wallonië de schulden van Brussel niet zal betalen. Volgens Platel mag Vlaanderen hoe dan ook Brussel niet laten vallen, hoewel dit niet van een leien dakje zal lopen. Onafhankelijkheid is echter geen ideologisch punt, maar wel een middel of mogelijkheid om de impasse op te lossen.

Reccino Van Lommel