Pater JOS VERSTRAETEN op 23 april 2003

Ik verwachtte me aan een rare ervaring...
Iemand zou komen spreken vanuit de Kerk over de Vlaamse zaak.
Nochthans was Pater Jos Verstraeten goed geplaatst om deze taak te vervullen.
En met brio werd dit ook zo bewaarheid.
In den beginne een beetje aarzelend... maar je zag hoe de Vlaamse gedrevenheid van deze moedige pastoor
de leidraad werd voor een vlotte en zeer aangename lezing.
De aanwezigen, waaronder ook enkele geestelijken, zagen hun ongeloof met de minuut groeien.
Want inderdaad, Pater Jos vertelde zaken die je enkel nog in een verleden tijd kon vermoeden.
De kerkelijke hiërarchie, die hij schitterend vergeleek met een witte asperge waarvan het purper gedeelte
de slechte kant vormde, speelde een vuile rol in de afzetting van Pater Jos.
Pater Jos kon niet bewijzen...maar had wel sterke vemoedens (en volgens mij terecht) dat het frankofiele
Hof in Laken ook een hoofdrol in deze 'affaire' heeft gespeeld.
En zo ging het steeds verder...
In feite weer eens een bewijs hoe de Vlamingen een loer werden gedraaid door eigen "Flamands", Daneels op kop.
Uiteraard hebben de franstaligen ook een zeer grote rol gespeeld, net zoals zij dat al meer dan 180 jaar doen.
Maar de verfransing kan slechts echt succesvol zijn als er medewerking komt uit eigen Vlaamse rangen. En die
is er blijkbaar steeds.
Net zoals Pater Jos zei: "De franstaligen trekken altijd samen aan 1 zeel, en verdelen pas de buit als ze die binnen
hebben. De Vlamingen daarentegen beginnen altijd met te kissebissen en vergeten aan datzelfde zeel te trekken zodat
het voor de anderen een fluitje van een cent is om de buit binnen te halen...."
Het was een uiterst leerzame toespraak.

Het leerde me vooral dat het personeel dat God hier op aarde heeft van schitterende kwaliteit is, zolang er maar niet te

veel purper of aanverwante kleuren aan te pas komen.
En dat die mening algemeen werd gedeeld zag men aan de meer dan gulle bijdrage die werd opgehaald als steun voor 'onze Pater Jos'

Mag ik tot slot de vele aanwezigen nog eens bedanken en hoop u allen terug te zien bij onze volgende activiteit.

Wim Peeters