Eric Defoort en Francis Van Den Eynde - 10 Mei 2006
Woensdag 10 mei 2006: dubbeldebat tussen prof. Eric Defoort (KUB), Vlaams nationalist, en Francis Van den Eynde, federaal volksvertegenwoordiger voor het Vlaams Belang
Moderator: Paul Meeus.
Vraag: Het Vlaams-nationalisme is een huis met vele kamers, maar ook een huis met veel gesloten deuren. Zijn er nog fora waar verschillende Vlaams-nationalisme nog schouder aan schouder kunnen staan en waarzit de oorzaak van het gekrakeel en het eigen groot gelijk?
Van den Eynde:
Er is vaak geen forum om elkaar als Vlaming te ontmoeten. Het veelbezongen ‘cordon sanitaire vervult hier ongetwijfeld een rol als doodgraver. De contacten beperken zich tot sporadische, koele ontmoetingen.
Defoort: Niet helemaal mee eens. Binnen de brede Vlaamse beweging bewegen zich heel wat niet-partijpolitieke verenigingen. Denk aan OVV, VVB, IJzerwake en noem maar op.
Vraag: Zijn er nog organisaties die voldoende gezag en geloofwaardigheid bezitten?
Van den Eynde:
Omtrent het manifest van de werkgroep ‘In de Warande’. Elke, maar dan ook elke Vlaamse zet lokt een reactie van de Franstaligen uit. Ze zijn als de dood voor de Vlaamse onafhankelijkheid.
Defoort:
De maatschappij wordt gemaakt door en voor de sterkste. Macht verwerven is vaak een cruciale vereiste. Op dit vlak manifesteert zich ‘In de Warande’ als een smaakmaker.
Vraag: Voor B-H-V werd gezamenlijk betoogd en dure eden gezworen. Zullen de Vlamingen niet sowieso er een hoge prijs voor moeten betalen? Welke regeling zal daarvoor uit de bus komen?
Van den Eynde:
Macht bekomen moet geweldloos kunnen gebeuren. Maar, jammer genoeg, we zullen vermoedelijk diezelfde macht niet verwerven. Ik verwacht nieuwe toegevingen. En of dan een fluwelen revolutie Vlaanderen zal geven waar het recht op heeft… De monarchie is, zacht uitgedrukt, geen bondgenoot. En over de starre Waalse houding had ik het al.
Defoort:
De verkiezingen van 2007 worden allicht enorm belangrijk. En dat elke ( r )evolutie zich vreedzaam moet voltrekken is inderdaad een essentiële vereiste. Zouden Vlamingen trouwens niet eens hoogdringend willen leren hoé macht effectief aan te wenden?
Vraag: We pleiten voor Vlaamse onafhankelijkheid. En welke voorwaarden moeten daarvoor gecreëerd worden?
Van den Eynde:
Het kartel CD&V is altijd bereid te betalen voor een deelname aan de macht. En triest hoogtepunt.
Defoort:
CD&V mag zijn beloften niet verloochenen. In samenwerking met het Vlaams Belang ontstaat een numerieke macht, sterk genoeg om een regeringsvorming te blokkeren.
Van den Eynde:
Op CD&V valt niet te bouwen. Het kartel staat bestendig onder druk. Ook van binnenuit. Want het ACV is een bondgenoot van de monarchie. Ach… de Vlamingen hebben hun onmacht niet in geringe mate aan zichzelf te wijten. Bovendien, niet vergeten dat N-VA leeft dank zij de CD&V. Net als Spirit zijn adem dankt aan de SP.A
Defoort:
De optimistische kijk op de zaak ligt inderdaad niet voor de hand. Neem nu Brussel-Halle-Vilvoorde. ’t Is de eeuwige vraag of CD&V – N-VA opnieuw door de knieën zal gaan.
Van den Eynde:
Om een autonoom Vlaanderen te bereiken moeten mijns inziens 2 voorwaarden worden vervuld. Eén: de wil om onafhankelijkheid te verwerven. Twee: de omstandigheden als bondgenoot.
Defoort:
Spreken met anderen wordt een belangrijk aspect. Blijven praten met CD&V – N-VA. Steeds voor ogen houden dat er geen verzoening mogelijk is tussen Vlaamse en Belgische belangen.
Vraag: Brussel, in de jaren zeventig was op vele manifestaties de slogan ‘Brussel Vlaams’ nog de normaalste zaak. De gewestvorming heeft Brussel definitief uitgeleverd aan de Franstaligen, en dat is aan alles te merken: schending van de taalwetgeving op alle niveaus… Hoe moet het verder met Brussel?
Van den Eynde:
Waar het met Brussel naartoe moet als de Vlaamse onafhankelijkheid eenmaal een feit is? Geen Vlaanderen zonder Brussel. Maar ook hier moet de wil aanwezig zijn. We mogen Brussel niet laten vallen. De tactische aanpak wordt wellicht erg belangrijk. Brussel tweetalig én veilig. Waarom zou de Franstalige Brusselaar daar geen oren naar hebben?
Defoort:
Vlaanderen zonder Brussel is heus geen boerendorp. We hoeven Brussel nu ook weer niet voor belangrijker te houden dan dat het werkelijk is!
Vraag: Multiculturaliteit, pluri- en interculturaliteit, aanwijzingen dat hier veel mensen leven met een vreemde achtergrond. Welke voorwaarden mogen we als Vlamingen aan hen stellen?
Van den Eynde:
Het officiële Vlaanderen stond destijds toe dat de 19 Brusselse gemeenten uitgroeiden tot één gewest. En die ‘gewestdwerg’ werd dan nog bedacht met een heus parlement. Geen enkel land geeft zijn hoofdstad prijs. Er is de historische waarde, er is de sentimentele waarde, er is nog zoveel meer.
Defoort:
Klopt, maar er is eveneens de werkelijkheid. Brussel bulkt van vreemdelingen. Vlamingen vormen er één van de vele minderheden. Een door de jaren heen een altijd maar erger scheefgegroeide situatie.
Van den Eynde:
Het regime in dit onzalige land speelt het sluw. De zogeheten migrantensector, zeg maar de sector antiracisme, bezorgt een pak mensen een broodwinning. Datgene wat zo mooi als multiculturaliteit wordt bestempeld is gewoon een waarborg voor het voortbestaan van belgië.
Defoort:
Kunnen vreemdelingen begrip opbrengen voor ons Vlaams-Nationale gedachtegoed? Kunnen vreemdelingen zich wérkelijk integreren? Ja, maar… Met andere woorden, u bent welkom maar maak werk van de integratieplicht.
Vraag: En wat ligt u nog op het hart?
Van den Eynde:
Ik kom uit Brussel, ik woon in Gent, ik voel me Groot-Nederlander.We hebben geen keuze. Nederland en Vlaanderen belichamen het éne, grote vaderland. Dat zegt het hart, dat zegt de rede.
Defoort:
Een innige samenwerking met Nederland zal ons naar elkaar doen toegroeien. Kies voor een pragmatische aanpak. Er wenken héél wat projecten. Denk aan de IJzeren Rijn, denk aan de verdere Scheldeverdieping. We moeten elkaar nog beter leren kennen, nog meer leren waarderen.
Hugo Crols
Klik hier voor de foto's
Foto's: Klara Hertogs
Terug naar fotoweb...
