Rita de Bont - 14 Maart 2007

Woensdag 14 Maart 2007:
Rita de Bont

Klik hier voor de foto's

Bruno Valkeniers, aangekondigd voor woensdag 14 maart, diende in laatste instantie af te haken, liet ons evenwel niet met lege handen achter. Bruno zocht en vond een gedroomde plaatsvervangster. Rita De Bont is niet op haar mondje gevallen, verkoopt bovendien geen gebakken lucht. Een kennismaking met de (inmiddels gewezen) WB-voorzitster.
Wat Rita De Bont over zichzelf vertelt:
Ik ben er voor mezelf steeds van uitgegaan dat beweging en politiek bij elkaar kunnen aansluiten in een rechte lijn naar Vlaamse onafhankelijkheid. Maar goed, ik neb nu een keuze moeten maken. De situatie is wellicht niemand vreemd. Het Vlaams Belang biedt me een plaats aan op de Kamerlijst. Feit is dan wel dat de WB-voorzitter (m/v) geen politiek mandaat mag bekleden. De WB-statuten maken daar geen geheim van. Mijn overstap gebeurde met de nodige omzichtigheid. De WB mag op geen enkele manier benadeeld/beperkt worden in haar mogelijkheden.
Ik vorm voor het Vlaams Belang een onafhankelijke kandidate. In de praktijk hangt daar uiteraard nauwelijks verschil aan vast. Ik heb het VB-programma grondig doorgenomen, vergeleek met de tegenhangers N/VA, Vlott (Coveliers) en Lijst Dedecker, ontdekte over zowat de hele lijn dezelfde grote krachtlijnen. Het is me in zekere zin een raandsel waarom de broodnodige 'Forza Flandria' op zich laat wachten.
Naar de noodzaak ervan werd al nadrukkelijk verwezen in de toespraak (11 juli) van 2003. Er gaapt een wereld van verschil tussen 'verdeel en heers' enerzijds, 'verenig en heers' anderzijds. Het bruggen bouwen is altijd al mijn geliefkoosde doelstelling geweest. Ijverig naar gestreefd en binnen de WP (de tijd van toen), en binnen de Marnixring, en binnen de WB. Om me hier en vanavond tot die Vlaamse Volksbeweging te beperken, samenwerking is er nooit een ijdel woord. Soms(?) doet de partijpolitiek je wel eens slikken.
Denk aan het dossier B-H-V. Beloften zat, geen greintje politieke moed. Als beweging houd je daar onvermijdelijk frustraties aan over. Als beweging word je ook wel eens bij de neus genomen. De Europese grondwet werd ons door de strot gewrongen. Wat in Frankrijk en Nederland wel kon, gebeurde niet bij ons. Nochtans, een Vlaams referendum had gekund. Want soortgelijk initiatief is een Vlaamse bevoegdheid.
Over enkele maanden worden federale verkiezingen gehouden. Zullen de Vlaamse politici na 10 juni wel de al aangehaalde politieke moed opbrengen? Of blijft, om slechts een schandelijk pijnpunt te noemen, het N/VA zweren bij het cordon sanitaire tegen zusterpartij Vlaams Belang? Die schutkring in kwestie is duidelijk niet eeuwig houdbaar. Er komt een moment dat... . Voorwaarde is dan wel dat het VB blijft groeien. Ik wil met elkeen dialogeren. Want eenieder heeft recht op een eigen mening. Maar er zijn waarden en normen (onze waarden, onze normen) waarover gewoonweg geen discussie kan en mag worden gevoerd. Wie zijn eigen identiteit opgeeft geeft zichzelf op.
En nog in verband met de aanstaande verkiezingen...
worden er nu eens eindelijk Vlaamse tanden gezet in de geldstromen naar het zuiden?

H.C.